Baharı Beklerken…

Tabi karanlık çöktü ve tarlaların içine vurduk mecburen. Çamur sakız gibiydi artık. Ayakkabılarımıza 20’şer kiloluk çamur kitleleri yapışıyordu. Attığımız her adımda cinler ayaklarımıza yapışmış kara toprağın koynuna çekip duruyorlar sanki.\r\nYürü ha yürü! Bitmek bilmedi o çamurlu ova!..\r\n\r\nAcaba kaç arkadaşım yürüdü burada?\r\nŞu an benim gibi mi düşündüler onlar da?..\r\n\r\nKâh derelerdeyiz, kâh tepelerde.\r\nBazen yağmur, bazen çamur.\r\nBazen gece, bazen gündüz.\r\nGidiyorum bu ince ve uzun yollarda.\r\nArama beni anne, özgürlüğümü arıyorum.\r\n\r\nÖlürsem sorma beni\r\nAdsız bir ülkenin çocuklarıyız…